Ben Ozan öğretmen. Geçen yıl Ağrı’ya gelerek göreve başladım. İlk görev heyecanıyla öğrencilerim için elimden gelen her şeyi yapmak istiyordum. Ama gerek coğrafyamızın iklim koşulları, gerek ailelerin sosyo-ekonomik durumları işimizi iyice zorlaştırmaya başlamıştı. Yardım için önce velilerimize, daha sonra da çevremdeki insanlara ulaşmaya çalıştım. Çünkü çocuklarımın ayaklarında ne ayakkabı vardı, ne de üstlerinde onları sıcak tutacak bir mont…

Neyse ki Güneşten Haber (Var) getiren güzel yürekli insanlar, çocuklarımızın kalbine bir güneş gibi doğdular. Yüzlerindeki mutluluk, kalplerindeki sıcaklık hep o güzel insanlar sayesinde. Umarım daha fazla çocuğun kalbine dokunabiliriz.  İyi ki varsınız.